Vojnik iz Kraljeva tvrdi da mu nije produžen ugovor, navodno zbog podrške studentima
Saša Pajović, vojnik iz Kraljeva, izjavio je da mu nije produžen radni ugovor uprkos trideset godina staža u 98. artiljerijsko-raketnom divizionu za protivvazduhoplovna dejstva (PVD) 98. vazduhoplovne brigade. Pajović tvrdi da je razlog zašto mu služba nije produžena zapravo njegova podrška studentima tokom protesta. Vojnik navodi da je bio aktivan u izražavanju solidarnosti sa mladim ljudima, što je, prema njegovim rečima, uticalo na odluku nadređenih da mu ne produže angažman. Ovaj slučaj je privukao pažnju javnosti zbog potencijalne povezanosti između političkog učešća i profesionalnog opstanka u vojnim strukturama.
Jedan vojni staž od tri decenije obično garantuje određenu vrstu stabilnosti, ali slučaj Saše Pajovića ukazuje na to da su i vojne strukture podložne unutrašnjim pritiscima. Ako su tvrdnje o uzroku prestanka radnog odnosa tačne, suočavamo se sa situacijom u kojoj se profesionalna lojalnost državi meša sa političkom lojalnošću trenutnim autoritetima. Vojska bi po svojoj prirodi trebalo da bude institucija koja je iznad svakodnevnih političkih sukoba, gde su kriterijumi za radni status isključivo stručni i disciplinski. Ovakvi pojedinačni primeri, čak i kada ostaju na nivou neproverenih tvrdnji, stvaraju atmosferu nepoverenja i straha među zaposlenima u državnim službama. Čak i ako se radi o običnom administrativnom procesu, percepcija javnosti o kažnjavanju zbog stava može ozbiljno narušiti integritet institucija. Da li država zaista želi vojsku koja je samo izvršilac naredbi, ili vojsku koja čuva principe profesionalizma bez obzira na to kakav je politički kontekst u zemlji?
