Tužna sudbina srpskog sela: U Repušnici već 25 godina nema žive duše, ne čuje se glas, vlada samo pustoš
Selo Repušnica, koje se nalazi u opštini Knjaževac unutar Zaječarskog okruga, danas beleži tragičnu godišnjicu svog nestanka. Pre tačno 25 godina, ovo naselje je postalo potpuno raseljeno, ostavljajući iza sebe samo pustoš. Stanovnici kraja koji su još uvek prisutni u okruženju prisećaju se vremena kada je selo bilo živo, dok je sada, prema navodima, tamo ostalo bez ijednog živog čoveka. Više se ne čuju glasovi niti svakodnevna aktivnost, već samo tišina i napuštena infrastruktura koja polako nestaje pod uticajem prirode. Ovaj događaj služi kao bolan podsetnik na proces depopulacije koji je decenijama prisutan u ruralnim delovima Srbije.
Pustoš u Repušnici nije samo lokalni problem jednog sela u Zaječarskom okrugu, već je to tihi dokaz dugogodišnjeg propadanja srpske sredine. Dok se u gradovima fokusiramo na nove investicije i digitalne transformacije, iz planinskih predelanja i sela polako nestaje sama osnova društva. Raseljavanje stanovništva nije proces koji se dogodio preko noći; to je rezultat decenija ekonomske neizvesnosti i nedostatka osnovnih uslova za život. Kada selo prestane da bude mesto gde se čuje glas deteta ili zvuk poljoprivrednih mašina, ono prestaje da bude deo zajednice i postaje samo geografska oznaka na mapi. Ovakvi primeri pokazuju da je proces ispražnjavanja sela postao gotovo nezaustavljiva sila koja ne bira žrtve, već jednostavno briše tragove ljudskog prisustva. Možemo li očekivati bilo kakvu promenu ako se fokus javnosti i države nastavi isključivo na urbane centre, dok se sela poput Repušnice pretvaraju u groblja sećanja?
