"Sa svojih sedamdeset, kad imam unuke, opet bih učinio isto": Ko je bio Dinko Šakić, komdant logora smrti Jasenovac
Dinko Šakić, bivši komandant logora smrti Jasenovac, ostao je upamćen po svojim izjavama u kojima je, uprkos godinama, ponovio da bi u istim okolnostima postupio isto. Nakon Drugog svetskog rata, Šakić i njegova supruga pobegli su u Argentinu putem nelegalnih puteva. Godine 1947, u gradu Rosariju, on je osnovao malu fabriku tekstila. Tokom života, imao je troje dece, a za njihovo krštenje, kao kum, bio je angažovan Ante Pavelić. Njegov životni put nakon rata obeležila je emigracija i pokušaj izgradnje novog života u Južnoj Americi.
Obična tekstilna fabrika u Rosariju i miran život u Argentini čine jeziv kontrast zločinima koji se vezuju za ime Šakića. Ovakav scenario, gde se ratni zločinac pretvara u skromnog emigranta i poslovnog čoveka, često se ponavlja u istoriji nakon velikih sukoba. To nije samo priča o uspešnoj adaptaciji na novu sredinu, već o jezivom fenomenu neosnovanog mira koji neki ljudi grade na temeljima prošlosti koju nikada ne priznaju. Nedostatak moralne odgovornosti i tvrdnja da bi se u sedamdesetim godinama, sa unucima, opet izabrali isti putevi, otkrivaju duboku emocionalnu neosetljivost. Istorija se ovde ne posmatra kao lekcija, već kao skica za ponavljanje istih postupaka. Dok se svet bavi rekonstrukcijom događaja, pojedinci poput njega žive u izolaciji koju sami sebi nameću, odbijajući da preuzmu odgovornost za ono što su činili. Može li se ikada istinski pomiriti prošlost sa sadašnjostim kada su akteri istorije toliko nepokolebljivi u svojim stavovima?
